Χρήστης:KAGARAS ANDREAS/πρόχειρο

Πρόλογος

Η παρούσα εργασία εντάσσεται στα πλαίσια του μαθήματος σεμινάριο τελειοφοίτων του προγράμματος σπουδών του τμήματος διοίκηση επιχειρήσεων του ΑΤΕΙ Λάρισας. Η εργασία έχει ως σκοπό να περιγράψει το franchising στην Ελλάδα την τοποθέτηση του και την εξέλιξη του από την εμφάνιση του έως τη σημερινή εποχή. Ορισμοί σχετικά με το θέμα της εργασίας θα αναπτυχθούν όπως και σε ποιους απευθύνεται το franchising. Στην επόμενη ενότητα θα γίνει σχετική αναφορά σχετικά με τους δικαιοπάροχους και δικαιοδόχους και τις υποχρεώσεις του καθενός αλλά και των δύο μαζί. Αναλυτικότερα δίνονται ο ορισμός καθώς και επιδράσεις του franchising.Γίνεται εκτενής αναφορά στις υποχρεώσεις του δικαιοπάροχου και του δικαιοδόχου όπως και η μεταξύ τους σχέση. Τέλος παρουσιάζονται τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του franchising καθώς και οι διεθνείς προοπτικές των Ελληνικών αλυσίδων franchise.

Εισαγωγή

To franchising εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Μέχρι και το τέλος της δεκαετίας του 1980 ο αριθμός τους ήταν ελάχιστος. Σήμερα τα ελληνικά franchises φτάνουν τα 500, και τα καταστήματα τους ξεπερνούν τα 5000, αριθμός σχετικά μικρός αν αναλογιστεί κανείς ότι στις αναπτυγμένες οικονομίες οι πωλήσεις μέσω δικτύων franchising ξεπερνούν το 30% .Ο ρυθμός ανάπτυξης όμως των franchises στη χώρα μας είναι αρκετά ικανοποιητικός και σε αυτό συμβάλει σε μεγάλο βαθμό η διοργάνωση της διεθνούς έκθεσης franchise που διοργανώνεται εδώ και μια δεκαετία στην Με το franchising ο franchisor (δότης ) δίνει το δικαίωμα στον franchisee (λήπτη) να χρησιμοποιεί το όνομα του, το προϊόν του και την τεχνογνωσία του καθώς και όλα εκείνα τα εφόδια με τα οποία Θα μπορέσει να οργανώσει και να λειτουργήσει την επιχείρηση του επιτυχία. Σε αντάλλαγμα ο franchisee πληρώνει στον μια αρχική αμοιβή και σε συνεχή βάση ένα ποσοστό επί των πωλήσεων του ή επί των προμηθειών του που κάνει από τον franchisor και τους εγκεκριμένους προμηθευτές. Η μέθοδος δικαιόχρησης με αυστηρά οικονομοτεχνικούς όρους σημαίνει μεταφορά τεχνογνωσίας , διάδοση ονόματος, ομοιόμορφη εταιρική εικόνα, γρήγορη εξάπλωση στους άξονες του χώρου και του χρόνου, διαφοροποίηση από τον ανταγωνισμό, ενδυνάμωση στην τοπική αγορά. Επίσης με επίκεντρο τον άνθρωπο-επιχειρηματία είναι προσδοκία και μαζί υπόσχεση στο δικαιοδόχο ότι όλα μετά την υπογραφή της σύμβασης δικαιόχρησης θα είναι καλύτερα. Οι δικαιοδόχοι, μετά την υπογραφή της σύμβασης δικαιόχρησης, πρέπει να νιώθουν ότι ο δικαιοπάροχος αλλά και τα υπόλοιπα μέλη του δικτύου είναι σε θέση να ακούν τις ιδέες τους ή να συζητούν τις προτάσεις τους .Από την άλλη, η μεταφορά της τεχνογνωσίας στο δικαιοδόχο σημαίνει δημιουργική αφομοίωση από την πλευρά του. Δημιουργική αφομοίωση σημαίνει κριτική διάθεση και όχι απόρριψη ή κλίμα αρνητισμού, σημαίνει κατανόηση του έργου και των ευθυνών του και όχι έτοιμη μασημένη τροφή. Η δημιουργική αφομοίωση θα βοηθήσει εντέλει το δικαιοδόχο να επανατροφοδοτεί συνεχώς το δίκτυο με καινούργιες ιδέες αλλά και να γίνεται συγκεκριμένος και πρακτικός στις προτάσεις του.Είναι φανερό ότι στην Ελλάδα η πλειοψηφία όσων αποφασίζουν να επενδύσουν στη δικαιόχρηση είναι επιχειρηματίες που διαθέτουν μικρό έως και μεσαίο μέγεθος κεφαλαίων. Η πραγματικότητα αυτή βαρύνει ακόμα περισσότερο την ευθύνη του δικαιοπαρόχου απέναντι στους ανθρώπους αυτούς. Γιατί εκτός από τα κεφάλαια τους επενδύουν μαζί τα όνειρα και τις επαγγελματικές φιλοδοξίες τους. Κεφάλαιο Πρώτο

Ορισμός franchising

                To Franchising είναι ένα σύστημα προώθησης προϊόντων, υπηρεσιών και τεχνολογίας που βασίζεται πάνω σε συνεργασίες μεταξύ ξεχωριστών και ανεξάρτητων νομικά και οικονομικά επιχειρήσεων, τον Δικαιοπάροχο και τους Δικαιούχους, όπου ο πρώτος  παρέχει στους Δικαιοδόχους το δικαίωμα καθώς την υποχρέωση να ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα σύμφωνα με το πρότυπο του Δικαιοπαρόχου. Το δικαίωμα δίνει την ευκαιρία στον Δικαιοδόχο, με αντάλλαγμα μια άμεση ή έμμεση οικονομική αντιπαροχή, να χρησιμοποιεί την επωνυμία του Δικαιοπάροχου ή και το σήμα, ή και το σήμα υπηρεσιών, επιχειρηματικές και τεχνικές μεθόδους, το διαδικαστικό σύστημα και άλλα δικαιώματα βιομηχανικής ή και πνευματικής ιδιοκτησίας υποστηρίζοντας τον μέσω της συνεχούς παροχής εμπορικής και τεχνικής βοήθειας μέσα στα πλαίσια και κατά τη διάρκεια μιας έγγραφης σύμβασης franchise που καταρτίζεται ανάμεσα στα μέρη γι' αυτό το σκοπό (Σουφλερός, 1989).

Σύμφωνα με τους Petersen και Welch (2000) Στο έγγραφο αυτό, έχει διερευνηθεί η στροφή σε διεθνή franchising από άλλες μορφές λειτουργίας, παρά την τυπική εγχώρια αγορά franchising. Η εστίαση στο franchising του διεθνούς λιανικού εμπορίου, σύμφωνα με μια μελέτη σχετικά με την βιομηχανία ένδυσης και υπόδησης στην Δανία. Σε αυτή τη μελέτη διαπιστώθηκε ότι οι δανικές εταιρείες προχωρούν σε διεθνή franchising ως αποτέλεσμα μια γενικότερης στροφής από την χονδρική πώληση και την υπεργολαβία δραστηριοτήτων στην μεταγενέστερη συμμετοχή σε δραστηριότητες λιανικής πώλησης. Προηγούμενες εγκαταστάσεις ξένων θυγατρικών εταιριών λιανικών πωλήσεων φαίνεται να είναι σημαντικές για τη διευκόλυνση της μετάβασης στο franchising.

1.2 Που απευθύνεται τo franchising

               Σήμερα, όλο και περισσότεροι κλάδοι της αγοράς, του εμπορίου, αλλά και στην παροχή υπηρεσιών, αποφασίζουν να δημιουργήσουν μια αλυσίδα καταστημάτων με τη μέθοδο του Franchising. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να βρουν ουσιαστικά όλους τους κλάδους, ενώ καθημερινά προστίθενται και νέες αλυσίδες στην ομάδα αυτών των επιχειρήσεων, που εγκαταλείπουν το παραδοσιακό σύστημα ανάπτυξης υποκαταστημάτων, που ως τώρα μπορεί να πραγματοποιείτο με αποκλειστικούς ή μη αντιπροσώπους και στρέφονται προς το Franchising (Petersen και Welch, 2000) . 

Συνεπώς, όλοι οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να βρουν μια επιχειρηματική δραστηριότητα σε οποιονδήποτε κλάδο της αγοράς, που να τους ταιριάζει. Σύμφωνα με τον Michael (2003) Το franchising υποστηρίζεται ότι αποτελεί μια τεχνική για τους επιχειρηματίες στην βιομηχανία παροχής υπηρεσιών με σκοπό την άμεση δημιουργία μεγάλων αλυσίδων και απόκτηση πλεονεκτήματος της πρώτης κίνησης. Χρησιμοποιώντας θεωρίες από το στρατηγικό μανατζμέντ και το μάρκετινγκ, υποστηρίζεται ότι το πλεονέκτημα της πρώτης κίνησης παίρνει αρχικά τη μορφή του από τον αριθμό των καταστημάτων λιανικής πώλησης, που ακολουθείται από έναν κύριο μερίδιο της αγοράς, και, τέλος, από την μεγαλύτερη αποδοτικότητα. Ένα δομικό μοντέλο εξισώσεων έχει καθοριστεί, καθώς και εμπειρικά αποτελέσματα από τη βιομηχανία εστίασης έχουν υποστηρίξει τις προβλέψεις του συγκεκριμένου μοντέλου.Ειδικότερα το Franchising θα μπορούσαμε να πούμε ότι απευθύνεται: • Στους νέους επαγγελματίες, που αναζητούν σιγουριά κάτω από την ομπρέλα μιας καταξιωμένης, επιτυχημένης και επώνυμης επιχείρησης. • Στους υφιστάμενους επαγγελματίες, που θέλουν να μετατρέψουν το ανώνυμο κατάστημα τους ή την επιχείρηση τους σε ένα επιτυχημένο και επώνυμο υποκατάστημα μιας μεγάλης αλυσίδας. • Στους γονείς, που Θα ήθελαν να δημιουργήσουν μια επιτυχημένη δραστηριότητα για τα παιδιά τους. • Σε όλους εκείνους, που δεν έχουν γνώση ενός αντικειμένου, δεν έχουν την απαιτούμενη τεχνογνωσία για να ξεκινήσουν την ενασχόληση τους με ένα συγκεκριμένο επιχειρηματικό αντικείμενο και Θα ήθελαν να δραστηριοποιηθούν, κάνοντας χρήση των επιτυχημένων εμπορικών μεθόδων και πρακτικών μιας καταξιωμένης στην αγορά αλυσίδας με ισχυρή αναγνωρισιμότητα του σήματος της (Μichael, 2003). 1.3 Αρνητικές επιδράσεις του Franchising Αρνητικά μπορεί να επιδράσει το Franchising όταν:

• Κατανέμει τις αγορές με βάση τη μονοπωλιακή ή ολιγοπωλιακή δύναμη. • Παραβιάζει τους νόμους και τις υγιείς συνθήκες ανταγωνισμού. • Εμποδίζει, λόγω ισχύος του φορέα του, την οικονομικά σωστή διαμόρφωση των τιμών. • Υπάρχει άνιση μεταχείριση μεταξύ του "δικαιοπαρόχου" και του "δικαιούχου" εις βάρος του τελευταίου, με άνιση χρησιμοποίηση της διαπραγματευτικής του δύναμης (Lafontaine και Bhattacharyya, 1995).

                Αρνητικά στοιχεία αποτελούν επίσης, η έλλειψη νομοθετικής ρύθμισης των συμφωνιών Franchising παρά τη σχετική πρόβλεψη στο άρθρο 2 του Ν7ο3/77 καθώς και η καθυστέρηση ρύθμισης των σχέσεων "δικαιοπαρόχου" -"δικαιούχου", σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες για τις ρήτρες εδαφικής προστασίας, τον καθορισμό των τιμών, τις ρήτρες αποκλειστικότητας κλπ. (αρ. 85 Συνθήκης ΕΚΟ, Κανονισμός 4087/88).

Σύμφωνα με τους Lafontaine και Bhattacharyya (1995) Μέσω της εμπειρική βιβλιογραφίας σχετικά με το πεδίο του franchising προκύπτει ότι το ποσοστό του κινδύνου που αναλαμβάνουν οι franchisee’s αυξάνεται το ποσοστό του συνολικού ρίσκου. Αυτό έχει ερμηνευθεί από κάποιους σαν αποδεικτικό στοιχείο ότι οι franchisor’s χρησιμοποιούν την μέθοδο του franchising ως τρόπο επιμερισμού ρίσκου. Το παρών πόνημα συμφωνεί υπέρ αυτής της υπόθεσης. Καταρχήν παρατηρούμε ότι τα στοιχεία είναι αδύναμα σχετικά με την μέτρηση του διαφαινόμενου ρίσκου στο franchising. Δεύτερον, θα δείξουμε πως ένα μοντέλο, δίνει έμφαση σε θέματα κινήτρων καθώς και σε ενημερωτικά προβλήματα, μέσα από μελέτη παρελθοντικών προβλημάτων, και θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι η κατάργηση του κινδύνου δεν χρειάζεται να χρησιμοποιηθεί για να εξηγήσει τον όρο του franchising. Κεφάλαιο Δεύτερο

2.1 Ανεύρεση δικαιοδόχων

               Για την ανεύρεση Δικαιοδόχων η διαφήμιση είναι ο καλύτερος τρόπος κατά την οποία δεν θα περιέχει αμφιλεγόμενα σημεία και παραπλανητικές δηλώσεις.

Στη διαφήμιση των δικαιοδόχων θα πρέπει να περιέχονται άμεσες ή έμμεσες αναφορές σε πιθανά μελλοντικά αποτελέσματα, αριθμούς ή κέρδη που θα πρέπει να αναμένουν οι κατ' ιδίαν Δικαιοδόχοι, θα είναι αντικειμενικό και όχι παραπλανητικό ώστε να μπορούν οι δικαιοδόχοι να επιλέξουν με ανοιχτή σκέψη αν πρέπει να ακολουθήσουν τη συγκεκριμένη επαγγελματική τους σταδιοδρομία. Για να μπορούν οι υποψήφιοι κατ' ιδίαν Δικαιοδόχοι να γίνουν μέρη ενός δεσμευτικού εγγράφου μετά πλήρους γνώσεως, θα πρέπει να τους δίδεται αντίγραφο του παρόντος Κώδικα Δεοντολογίας όπως επίσης και να τους γνωστοποιείται εγγράφως, πλήρως κι επακριβώς κάθε πληροφορία που είναι ουσιώδης για τη σχέση franchise και σε εύλογο χρόνο πριν από την κατάρτιση τέτοιων δεσμευτικών εγγράφων (Michael, 2003). Εάν ο Δικαιοπάροχος επιβάλλει ένα Προσύμφωνο στον υποψήφιο Δικαιοδόχο, οι ακόλουθες αρχές θα πρέπει να ακολουθούνται:  πριν από την κατάρτιση οποιουδήποτε Προσυμφώνου Θα πρέπει να δίδεται έγγραφη πληροφόρηση στον υποψήφιο Δικαιοδόχο σχετικά με τον σκοπό του και με κάθε αντιπαροχή που μπορεί να του ζητηθεί να πληρώσει στο Δικαιοπάροχο για την κάλυψη των πραγματικών εξόδων του τελευταίου που καταβλήθηκαν κατά τη διάρκεια και σε σχέση με την προσυμβατική φάση. Εάν η σύμβαση franchise υπογραφεί, αυτή η αντιπαροχή θα πρέπει να επιστραφεί από τον Δικαιοπάροχο ή να συμψηφισθεί με τυχόν δικαίωμα εισόδου πληρωτέου από τον Δικαιοδόχο (Jeon και Park, 2001)

 το Προσύμφωνο θα καθορίζει τη διάρκεια του και θα περιλαμβάνει λύσεως,  ο Δικαιοπάροχος μπορεί να επιβάλλει όρους μη ανταγωνισμού ή και του για την προστασία του προϊόντος και της ταυτότητας του.