Μετάβαση στο περιεχόμενο

Προγράμματα Peer-to-Peer

Από Βικιβιβλία

Περιγράψετε ένα πρόγραμμα ανταλλαγής/διαμοιρασμού αρχείων Peer-to-Peer[επεξεργασία]

BitTorrent-Τόσκα Νικολίν (4418225)[επεξεργασία]

Peer-to-Peer(P2P) με απλά λόγια:[επεξεργασία]

Το P2P είναι ένα δίκτυο που πού χρησιμοποιεί το ήδη υπάρχον δίκτυο και δίνει την δυνατότητα σε υπολογιστές, απλοί Η/Υ οι οποίοι είναι κόμβοι, να μοιράζονται αρχεία και για παράδειγμα, όταν εμείς ανεβάζουμε ένα αρχείο ο επόμενος χρήστης μπορεί και αυτός με το ίδιο αρχείο να το διαμοιράσει σε άλλους κόμβους και αντίστοιχα το ίδιο . Δηλαδή οι ίδιοι οι κόμβοι μπορούν να λειτουργήσουν σαν clients και servers μεταξύ τους με χρήση των αποθηκευτικών μέσων , την επεξεργαστική ισχύ και ανεξάρτητου λειτουργικού συστήματος αρκεί να έχουν ίδια πρότυπα δικτύου και πρόσβαση στον παγκόσμιο ιστό.

Τι είναι το BitTorrent(BT):[επεξεργασία]

Το BitTorrent είναι μια εφαρμογή που χρησιμοποίει τη δυνατότητα του δικτύου Peer-to-Peer , δηλαδή θα λέγαμε πως είναι ένα μέσον υλοποίησης το τι κάνει το P2P , δημιουργός του είναι ο Bram Cohen το 2001 , και σήμερα θεωρείτε από τις δημοφιλέστερες εφαρμογές σε χρήση και από τις δυνατότερες λόγο των επιδόσεων πού έχουν καταγραφεί σε ποσοστά χρήσης δικτύου σε σχέση με άλλες εφαρμογές , όπως είναι μTorrent, BitComet, qBittorrent και Transmission από τα Linux . Πολλές εταιρίες έχουν υιοθετήσει το P2P γιατί έτσι χρησιμοποιούν λιγότερους πόρους στην εταιρία π.χ. το Facebook χρησιμοποιεί το BT για να ενημερώνει τους server που έχει ή όπως η Blizzard Entertainment που το χρησιμοποιεί για αναβαθμίσεις των games της , αντίστοιχα η Wargaming και άλλα πολλά .

Πως λειτουργεί :[επεξεργασία]

Download :[επεξεργασία]

Αρχικά υπάρχει ένας τύπος αρχείου που τελειώνει σε .torrent συνήθως φιλοξενείται σε κάποια ιστοσελίδα και είναι διαθέσιμο για λήψη από κάποιον απλό browser , αυτό το αρχείο συνήθως περιέχει πληροφορίες για το torrent (είναι ο όρος που ονομάζουμε τα αρχεία που λαμβάνουμε από το P2P δίκτυο ) αυτές οι πληροφορίες βοηθάνε το ΒΤ να εντοπίσει ιχνηλάτες , οι ιχνηλάτες είναι κάποια links που θα βοηθήσουν στον εντοπισμό των ip διευθύνσεων των peers που έχουν το αρχείο . Όταν λοιπόν ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία ξεκινάει ο διαμοιρασμός από άλλους χρήστες που ο καθένας στέλνει από κάποιο πακέτο με τυχαία σειρά μέχρι να ολοκληρωθεί η πλήρης λήψη του torrent . Όταν ολοκληρωθεί αυτόματα και εμείς γινόμαστε peer για αυτό το αρχείο όπως και οι άλλοι χρήστες. Δεν παίζει ρόλο αν έχεις BitTorrent ή κάποιο άλλο πρόγραμμα , όλα λειτουργούν σχεδόν με τον ίδιο τρόπο ως πελάτης – εξυπηρετητής αρκεί το αρχείο που διαμοιράζονται να είναι το ίδιο αν σε ένα αρχείο γίνει κάποια αλλαγή τότε παύει να ισχύει ο διαμοιρασμός για αυτό το αρχείο και έχουμε σφάλμα .

Upload :[επεξεργασία]

Το upload είναι εξίσου εύκολο , αρκεί να έχουμε εγκατεστημένο το BT basic στον υπολογιστή μας και να πάμε να δημιουργήσουμε ένα νέο torrent , σε αυτή την περίπτωση θα μας ανοίξει ένα νέο παράθυρο με τα απαραίτητα , σε αυτό το παράθυρο μπορούμε να επιλέξουμε το επιθυμητό αρχείο η έναν φάκελο που θέλουμε να διαμοιράσουμε , Για να γίνει αυτό εφικτό θα πρέπει να προσθέσουμε τους trackers είτε είναι public που μπορούμε να βρούμε αρκετούς από το διαδίκτυο ή με private trackers που μας δίνουν ειδικές οδηγίες για να τους χρησιμοποιήσουμε . Στο πεδίο της τροφοδοσίας το χρησιμοποιούμε μονο όταν υπάρχει και κάποιο αρχείο σε κάποιον server ftp ή http ώστε να λειτουργήσει σαν έξτρα peer . Οι υπόλοιπες επιλογές μένουν ως έχουν και ολοκληρώνουμε με την δημιουργία του αρχείου .torrent το οποίο μπορούμε να δημοσιεύσουμε ώστε να μπορούν άλλοι χρήστες να κατεβάσουν το αρχείο μας , η διαθεσιμότητα του αρχείου μπορεί να γίνει δυνατή από κάποια ιστοσελίδα που μας δίνει αυτή την δυνατότητα όπως είναι το γνωστό The Pirate Bay η κάποιο άλλο αντίστοιχο .

Νομικά θέματα :[επεξεργασία]

Η χρήση του BT & P2P είναι νόμιμη αλλά όταν γίνεται χρήση του δικτύου μεταφορά αρχείων που παραβιάζουν πνευματικά δικαιώματα τότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι γίνεται με κακή χρήση και αυτό εξαρτάται από κάθε κράτος ανάλογα την νομοθεσία που έχει ορίσει , αν για παράδειγμα ένα αρχείο παραβιάζονται πνευματικά δικαιώματα και ένας χρήστης το κοινοποιεί το παραβιάζει κάποιος που λαμβάνει το αρχείο επίσης θεωρείται συνένοχος του πρώτου και αυτό γίνεται μια ομάδα όσο περισσότεροι μοιράζονται το αρχείο . Βέβαια υπάρχουν και κάποια παραθυράκια όπως είναι η χρήση VPN πού αποφεύγουν έμμεσα αυτές τις κατηγορίες . Όλα αυτά δεν καθιστούν τη χρήση του δικτύου P2P παράνομη.

Πηγές:[επεξεργασία]

https://en.wikipedia.org/wiki/BitTorrent

https://el.wikipedia.org/wiki/Peer-to-peer

http://nefeli.lib.teicrete.gr/browse/stef/epp/2010/MpaliouskasPetros/attached-document-1279783146-366049-22341/Mpaliouskas2010.pdf

https://el.wikipedia.org/wiki/BitTorrent

https://www.insomnia.gr/forums/topic/151125-%CF%84%CE%AF-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1-torrents-%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%B3%CE%AE-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%80%CF%81%CF%89%CF%84%CF%8C%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%BB%CE%BF-bittorrent/

https://www.pcsteps.gr/64027-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%AF%CE%B1-torrent-%CE%B1%CE%BD%CE%AD%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%B1-qbittorrent/

Kazaa ~ Ζαχαριάδης Μανώλης[επεξεργασία]

To Kazaa (παλιοτερα τυποποιημένο ως Kazaa) ήταν μια peer-to-peer εφαρμογή κλειστού κώδικα που χρησιμοποιόταν συνήθως για την ανταλλαγή αρχείων μουσικής MP3 και άλλων τύπων αρχείων, όπως βίντεο, εφαρμογές και έγγραφα μέσω του Διαδικτύου. Το Kazaa χρησιμοποιούσε το πρωτόκολλο FastTrack το οποίο έκανε χρήση supernodes για τη βελτίωση της επεκτασιμότητας με αδεια απο την την Joltid Ltd και λειτουργούσε υπο την υποβλεψει της Sharman Networks. To 2001 ήταν η πρώτη φορα που κυκλοφόρησε το Kazaa μετά τον "θάνατο" του Napster απο τρεις Σκανδιναβούς προγραμματιστές, τον Janus Friis, Jaan Tallinn και Niklas Zennström οι οποίοι αργότερα βοήθησαν στην ανάπτυξη του Skype. Το γεγονός ότι ο κάθε χρήστης μπορούσε να κατεβάσει το Kazaa δωρεάν και η αυξημένη δημοτικότητα που απέκτησε από τους χρήστες του Napster που έψαχναν κάτι παρόμοιο.

Η αρχιτεκτονική του Kazaa[επεξεργασία]

Napster & Kazaa

Το Kazaa χρησιμοποιεί κοινή χρήση αρχείων peer-to-peer (P2P) - τον ίδιο τύπο τεχνολογίας που έκανε το Napster διάσημο. Αλλά σε αντίθεση με το Napster, το οποίο διανέμει περιεχόμενο μέσω κεντρικού διακομιστή, το Kazaa χρησιμοποιεί ένα αποκεντρωμένο σύστημα. Οι χρήστες Kazaa επικοινωνούν μεταξύ τους απευθείας στο διαδίκτυο για να μοιραστούν περιεχόμενο. Η αποκέντρωση της Kazaa είναι ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους ξεπέρασε τη νομική καταιγίδα εδώ και πολύ καιρό. Για τη μεταφορά δεδομένων μεταξύ χρηστών (peer-to-peer), η Kazaa χρησιμοποιεί το πρωτόκολλο FastTrack. Το FastTrack είναι το λεγόμενο πρωτόκολλο P2P "δεύτερης γενιάς". Το σύστημα χωρίζει τους χρήστες του Kazaa σε δύο ομάδες: super κομβους και συνηθισμένους κόμβους . Τα supernode είναι ισχυροί υπολογιστές με γρήγορες συνδέσεις δικτύου, υψηλό εύρος ζώνης και δυνατότητες γρήγορης επεξεργασίας (οι ιδιοκτήτες υπολογιστών δεν γνωρίζουν ότι οι υπολογιστές τους έχουν οριστεί ως υπερκαταστήματα). Οι περίπου 30.000 supernodes στο Kazaa ενεργούν πολύ σαν κόμβοι κυκλοφορίας, επεξεργάζονται αιτήματα δεδομένων από τους πιο αργούς συνηθισμένους κόμβους. Κάθε supernode μπορεί να εξυπηρετεί μεταξύ 60 και 150 κοινών κόμβων ταυτόχρονα. Όταν ένας χρήστης εγκαθιστά το λογισμικό Kazaa στον υπολογιστή του , έρχεται κωδικοποιημένος με μια λίστα supernodes. Κάθε φορά που ο χρήστης ξεκινά την εφαρμογή Kazaa, ο υπολογιστής του εγγράφεται στον κεντρικό διακομιστή και στη συνέχεια επιλέγει από μια λίστα ενεργών υπερκειμένων. Όταν ο υπολογιστής στέλνει ένα αίτημα για αρχεία που ο χρήστης θέλει να κατεβάσει ή να μεταφορτώσει, το αίτημα διοχετεύεται μέσω του supernode το οποιο επικοινωνεί με άλλα supernodes και με τη σειρά τους συνδέονται με κανονικούς κόμβους που με τη σειρά τους συνδέονται με ακόμη πιο κανονικούς κόμβους, για να ικανοποιήσουν το αίτημα μέχρι το Time to Live of 7(αυτό σημαίνει ότι το αίτημα αναζήτησης θα επεκτείνει επτά επίπεδα στο δίκτυο πριν σταματήσει να διαδίδεται) τελειώσει. Μόλις εντοπιστεί το σωστό αρχείο, μεταφέρεται απευθείας από τον κάτοχο του αρχείου στον αιτούντα χρησιμοποιώντας HTTP (HyperText Transfer Protocol).

Τα προβλήματα του Kazaa[επεξεργασία]

Ένα από τα πιο συνηθισμένα προβλήματα ήταν το γεγονός ότι ο αλγόριθμος που εξέταζε άμα δυο χρήστες ανέβασαν το ίδιο αρχείο δεν δούλευε όπως πρόβλεψε η Sharman networks με αποτέλεσμα πολλά αρχεία που ανέβαζαν οι χρήστες, να ανεβαίνουν με λανθασμένο/ψεύτικο όνομα από αμελιά ή για δόλιους σκοπούς από τον χρήστη που το ανέβασε. Ένας από τους πιο συνηθισμένους τρόπους που μερικοί κακοπροαίρετοι χρήστες "ξεγελούσαν" ανυποψίαστους χρήστες ήταν αντικαταστάτες ένα αρχείο λεπτουργικού ή βίντεο παιχνιδιού .exe με κάποιο μολυσμένο αρχείο που περιείχε έναν ή και παραπάνω ιούς όπως για παράδειγμα Trojan horse virus, εξαπατώντας των χρήστη που κατέβαζε το μετονομασμένο αρχείο να κατεβάσει κάτι διαφορετικό από ότι περίμενε να κατεβάσει. Πρόβλημα επίσης ήταν τα αμέτρητα adware και spyware που εξογκώναν την εφαρμογή κάνοντας το Kazaa λιγότερο προσιτό στον μέσο χρήστη Ένωση Μουσικής Βιομηχανίας των ΗΠΑ (RIAA) στην προσπάθεια της να σταματήσεις την πειρατεία ήταν ένας από τους κύριους χρήστες που "ανέβαζαν" κακοήθη αρχεία με ψεύτικο όνομα για να αποθαρρύνει τους χρήστες του Kazaa. Μια ακόμα τακτική που χρησιμοποιούσε η RΙΑΑ, μιας και δεν μπορούσε να κινηθεί νομικά εναντίον του Kazaa άλλα μπορούσε να κάνει αγωγή στους χρήστες του για να τους τρομάξει που αποδεικτικέ αρκετά αποτελεσματικό.

Πηγές[επεξεργασία]

https://www.sciencedirect.com/topics/computer-science/Kazaa

https://www.wired.com/2003/02/Kazaa/

http://cis.poly.edu/~ross/papers/UnderstandingKazaa.pdf

Gnutella ~ Χατζόπουλος Δημήτριος[επεξεργασία]

Εισαγωγή[επεξεργασία]

Η ραγδαία ανάπτυξη του internet έχει δημιουργήσει την ανάγκη για κοινή χρήση υπολογιστικών πόρων. Με αυτόν τον τρόπο έρχονται σε επαφή δίκτυα από πολλούς υπολογιστές, έχοντας ως στόχο την ανταλλαγή αρχείων. Αυτά τα δίκτυα είναι γνωστά ως  peer to peer (P2P) δίκτυα. Σε ένα τέτοιο δίκτυο όλοι οι κόμβοι που συμμετέχουν έχουν ίσα δικαιώματα με σκοπό να μπορούν λειτουργήσουν είτε σαν “πελάτες” είτε σαν “εξυπηρετητές”. Έτσι δύο ή περισσότεροι υπολογιστές μοιράζονται τους πόρους τους ισοδύναμα, όπως την επεξεργαστική ισχύ, τον αποθηκευτικό χώρο και το εύρος ζώνης των κόμβων. Γενικά εφαρμόζουν κάποια μορφή εικονικού δικτύου όπου οι κόμβοι στην επικάλυψη σχηματίζουν ένα υποσύνολο των κόμβων του φυσικού δικτύου. Στο επίπεδο εφαρμογής οι ομότιμοι κόμβοι μπορούν να επικοινωνούν απευθείας μεταξύ τους μέσω των συνδέσμων επικάλυψης. Οι επικαλύψεις χρησιμοποιούνται για ευρετηρίαση και ανακάλυψη από όμοιους κόμβους και κάνουν το peer to peer σύστημα ανεξάρτητο από την τοπολογία του φυσικού δικτύου. Με αυτόν τον τρόπο τα δίκτυα ταξινομούνται ως δομημένα και μη δομημένα. Στα μη δομημένα συστήματα peer to peer τα περιεχόμενα τοποθετούνται σε κόμβους στο δίκτυο χωρίς γνώση της τοπολογίας ή άλλης συσχέτισης με αυτό. Είναι κατάλληλα για περιπτώσεις όπου μεγάλο πλήθος κόμβων μετέχει παροδικά στο δίκτυο και υποστηρίζουν πολύπλοκα ερωτήματα καλύτερα από τα δομημένα.

Διαμόρφωση[επεξεργασία]

Το Gnutella με το οποίο θα ασχοληθούμε είναι ένα μεγάλο δίκτυο peer to peer. Μετά την εμφάνιση του Napster όπου αποτελούσε ένα πρωτοποριακό λογισμικό διαδικτυακής ανταλλαγής αρχείων peer to peer (P2P), η AOL έβαλε κάποιους από τους προγραμματιστές της να φτιάξουν κάτι παρόμοιο. Αυτοί που κλήθηκαν να το κάνουν ήταν οι Justin Frankel και Tom Pepper και αμέσως μετά την υλοποίηση ανακοίνωσαν ότι θα το διέθεταν δωρεάν στο διαδίκτυο. Στις 14 Μαρτίου του 2000 εκδόθηκε το πρόγραμμα και ακόμα δεν μπόρεσε να το μάθει ο κόσμος η AOL ήθελε να το αποσύρει διότι στράφηκε εναντίον της η Napster. Χάρη στους ικανούς προγραμματιστές το αρχείο δεν χάθηκες καθώς το δημιούργησαν από την αρχή και το πρόσφεραν στον κόσμο με την διαφορά ότι το πρόσφεραν με ανοιχτό κώδικα και δεν μπορούσε να τους κυνηγήσει κανένας. Το όνομα του είναι Gnutella. Η διαφορά του από το Napster είναι ότι δεν χρησιμοποιεί κεντρικούς servers αλλά ενεργεί αποκλειστικά peer to peer, με σκοπό κάθε υπολογιστής να παίζει διπλό ρόλο όπως να αναζητεί το δίκτυο αλλά και να βοηθάει άλλους να συνδεθούν σε αυτό και να το εξερευνήσουν. Ένας λόγος που δεν μπορεί να κλείσει έτσι απλά το Gnutella είναι ότι δεν υπάρχει κεντρική διαχείριση και έτσι αν αποσυνδεθούν κάποιοι χρήστες θα πάρουν την θέση τους κάποιοι άλλοι. Οι προδιαγραφές του Gnutella είναι open source (GNU General Public Licence) και έχει αναπτυχθεί για κάθε είδους πλατφόρμα( Windows, Linux-Unix).

Έκδοση 0.4[επεξεργασία]

Το Gnutella 0.4 στην αρχική του έκδοση ήταν ένα αποκεντρικοποιημένο και αδόμητο δίκτυο P2P, δεν υπήρχε κάποια κεντρική οντότητα και έτσι όλοι οι κόμβοι είναι απολύτως ίσοι μεταξύ τους. Οι χρήστες αλληλοεπιδρούν με τους κόμβους δίνοντας τους μια λίστα με την οποία δείχνουν τους πόρους που έχουν και θέλουν να ανταλλάξουν στο διαδίκτυο. Οι ανταλλαγές δεδομένων γίνονται άμεσα μεταξύ των κόμβων με την χρήση του Standard HTTP πρωτοκόλλου αλλά εξαιτίας της κατασκευής του ήταν αρκετά αργό.

Έκδοση 0.6[επεξεργασία]

Η επόμενη έκδοση Gnutella 0.6 κυκλοφόρησε το 2000, επτά μήνες μετά την αρχική του έκδοση όπου εμπνεύστηκε αρκετά πράγματα από την αρχική αλλά έκανε και αρκετές βελτιώσεις που την ανέβασαν. Οι βελτιώσεις αυτές αφορούν τις τεχνικές αναζήτησης όπου προστέθηκαν το Dynamic QUERY (DQ), το QUERY Routing Table (QRT) και ο µμηχανισμός PONG-caching για καλύτερη διαχείριση του εύρους ζώνης και μείωση της περιττής κίνησης στο δίκτυο. Η παρουσίαση των ultrapeers έκανε μια πολύ σημαντική τροποποίηση στην τοπολογία του αδόμητου δικτύου, δίνοντας μια ιεραρχική δομή στο δίκτυο. Από τότε που κυκλοφόρησε η νέα έκδοση το 99% χρησιμοποιεί αυτή αφήνοντας την παλιά. Αξίζει να σημειώσουμε ότι τον Ιούνιο του 2005 ο πληθυσμός της Gnutella ήταν 1,81 εκατομμύρια υπολογιστές, ενώ τον Ιανουάριο του 2006 σημειώθηκαν πάνω από τρία εκατομμύρια κόμβοι. Στα τέλη του 2007 αποτελούσε το πιο δημοφιλές δίκτυο κοινής χρήσης αρχείων στο διαδίκτυο με μερίδιο αγοράς πάνω από 40%. Στις 14 Μαρτίου 2020 γιόρτασε τα εικοστά γενέθλια έχοντας μια βάση εκατομμυρίων χρηστών για κοινή χρήση αρχείων peer to peer.

Πηγές[επεξεργασία]

https://en.wikipedia.org/wiki/Gnutella

https://www.gnu.org/philosophy/gnutella.html

https://techterms.com/definition/gnutella

SoulSeek - Γιώτης Δημήτριος[επεξεργασία]

Peer to Peer[επεξεργασία]

Το Peer to Peer είναι ένα δίκτυο υπολογιστών το οποίο επιτρέπει σε δυο ή και περισσότερους υπολογιστές να μοιράζονται τα αρχεία τους ισοδύναμα .Όλοι οι κόμβοι σε ένα δίκτυο peer to peer έχουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα και όλοι οι χρήστες μπορούν να παίρνουν πληροφορίες από άλλους κόμβους και αντίστροφα.Ένα σημαντικό πρόβλημα με τα δίκτυα peer to peer είναι η ασφάλεια του δικτύου.Κάθε υπολογιστής μπορεί να επιτρέψει ή ακόμα και να αρνηθεί την πρόσβαση σε άλλους υπολογιστές καθώς η πρόσβαση στα αρχεία και τα δεδομένα ενός υπολογιστή είναι ελεγχόμενη. Για παράδειγμα ένας χρήστης μπορεί να μοιραστεί έναν φάκελο ο οποίος περιέχει σημαντικά προσωπικά δεδομένα, με αποτέλεσμα όλοι οι υπολογιστές στο δίκτυο να μπορούν να υποκλέψουν η να μοιραστούν τα δεδομένα αυτά.

Soul Seek[επεξεργασία]

Το soulseek είναι μια peer to peer εφαρμογή η οποία έχει ως βασικό σκοπό τον διαμοιρασμό-ανταλλαγή μουσικής. Είναι ένα πρόγραμμα το οποίο δημιουργήθηκε στις αρχές του 2000 από τον Nir Arbel, έναν ισραηλινό προγραμματιστή από το Safed.Στα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του, το SoulSeek δεν ήταν αρκετά διαδεδομένο στον κόσμο και οι ελάχιστοι χρήστες του το χρησιμοποιούσαν κυρίως για ανταλλαγή υπόγειας ηλεκτρονικής μουσικής και μουσική την οποία συνέθεταν οι χρήστες του. Η πρώτη ώθηση της εφαρμογής προς το κοινό έγινε το 2001 όταν το δίκτυο του Napster χρεοκόπησε, και το δεύτερο κύμα ώθησης υπήρξε το 2002 όταν ο ιστότοπος AudioGalaxy έκλεισε. Έκτοτε τον Δεκέμβριο του 2003 ο Nier Arbel δήλωσε σε συνέντευξή του πως την δεδομένη στιγμή η εφαρμογή είχε πάνω από ένα εκατομμύριο εγγεγραμμένους χρήστες και ότι τις ώρες αιχμής σημειώθηκαν περίπου 80.000-100.000 συνδεμένοι χρήστες. Τον Καλοκαίρι του 2004 οι χρήστες του αποφάσισαν να Ausburg της Γερμανίας και από τότε μέχρι και σήμερα αυτή η συνάντηση πραγματοποιείται σε ένα φεστιβάλ ψηφιακών τεχνών που ονομάζεται LAB30.

Πρωτόκολλο SoulSeek[επεξεργασία]

Το SoulSeek δεν υποστηρίζει ούτε συνηγορεί για την κοινή χρήση υλικού που προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα. Οι χρήστες θα πρέπει να μοιράζονται και να κατεβάζουν αρχεία στα οποία επιτρέπεται νόμιμα ή έχουν λάβει διαφορετικά άδεια για την κοινή χρήση. Ο ιδρυτής του υποστηρίζει πως η πρόσβαση στο SoulSeek είναι προνόμιο και όχι δικαίωμα. Δεν επιτρέπεται η κοινή χρήση αρχείων που περιλαμβάνουν βίαιο υλικό σε ότι αναφορά ανθρώπους και ζώα. Η σύνδεση σε αυτό μπορεί να απαγορευτεί για οποιονδήποτε λόγο που περιλαμβάνει βία ή σε άτομα που εμπλέκονται σε κάθε είδους παράνομες δραστηριότητες.Τέλος , εφόσον το SoulSeek είναι δωρεάν οι χρήστες μπορούν να κάνουν δωρεές για να υποστηρίξουν το έργο των προγραμματιστών του. Όσοι χρήστες κάνουν δωρεές έχουν το προνόμιο να περάσουν σε μια ουρά λήψεων τους μη δωρητές.

Πηγές[επεξεργασία]

https://en.wikipedia.org/wiki/Soulseek

http://www.soulseekqt.net/news/node/681

https://www.urbandictionary.com/define.php?term=soulseek

μTP (Βίδρας Ιωάννης)[επεξεργασία]

Το Micro Transport Protocol ή μTP ή uTP είναι ένα πρωτόκολλο ένα ανοιχτού τύπου UDP, το uTP είναι μία παραλλαγή του BitTorrent που χρησιμοποιείται για file sharing μέσω μιας peer to peer σύνδεσης. Το uTP είναι προσανατολισμένο στον καλύτερο μετριασμό της καθυστέρησης, καθώς επιλύει προβλήματα μεταφοράς τα οποία παρατηρούνται στο πρωτόκολλο επικοινωνίας TCP. Η κύρια διαφορά του πρωτοκόλλου UDP σε σύγκριση με το TCP είναι ότι στο πρώτο η επικοινωνία είναι πιο απλή, καθώς δεν χρησιμοποιούνται HandShakes για την επικοινωνία. Το UDP χρησιμοποιεί Checksums για την ακεραιότητα των δεδομένων, χρησιμοποιεί επίσης τις πόρτες ενός δικτύου για τον διαχωρισμό των διαφορετικών λειτουργιών.Το uTP αρχικά δημιουργήθηκε με την προυπόθεση να διαχειρήζεται την σύνδεση και να επιβραδύνει αυτόματα την ταχύτητα με την οποία τα δεδομένα μεταδίδονται, μέσα στην Peer to Peer σύνδεση μεταξύ των χρηστών όταν ένα αρχείο torrent μεταφέρεται. Ένα απλό παράδειγμα είναι ότι το uTP επιβραδύνει την κίνηση του torrent που μεταφέρεται στο δίκτυο έτσι ώστε να γίνει εφικτή και η χρήση ένος web browser ή ένα update να χρησιμοποιήσει πόρους του δικτύου.

Η ανάπτυξη[επεξεργασία]

Η ανάπτυξη του μTP ξεκίνησε από τον οργανισμο internet2. Ο internet2 είναι μία μη κερδοσκοπική κοινοπραξία Αμερικανικής καταγωγής, τα μέλη που απαρτίζουν τον internet2 είναι διάφορες εκπαιδευτικές κοινότητες, βιομηχανικές εταιρείες και η κυβέρνηση. Ο λόγος ύπαρξης της κοινοπραξίας είναι η έρευνα και η δοκιμή νέων τεχνολογιών που αφορούν τη δικτύωση και γενικά το Internet. Το πρωτόκολλο εξαγοράστηκε από την BitTorrent Inc και εμφανίστηκε στο μTorrent σε μία beta εκδόση οπώς επίσης και στην επόμενη έκδοση που ήταν alpha. Ο κύριος λόγος της εμφάνισης του μTP στο μTorrent ήταν λόγο του πρωτοκόλλου TCP που καθυστερούσε το download σε σύγκριση με το UDP. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι επειδή οι περισσότερες εφαρμογές που χρησιμοποιούνται στο δίκτυο κάνουν χρήση του TCP. Όταν μια εφαρμογή που κάνει χρήση του TCP στέλνει πολλά δεδομένα χρειάζεται και ένα σύστημα διαχείρησης των πακέτων που αποστέλονται, με αυτόν τον τρόπο οι αλγόριθμοι του TCP καθιστούν δυνατή την ακεραιότητα των δεδομένων με άμεσο αποτέλεσμα τον περιορισμό της ταχύτητας του δικτύου.

Αλλαγή της άδειας χρήσης[επεξεργασία]

Αργότερα η υλοποίηση του μTP που ερχόταν με το μTorrent ονομάστηκε libutp και δημοσιεύτηκε με άδεια χρήσης MIT License, ανεξαρτητοποιώντας το από το μTorrent. Η κίνηση αυτή έφερε μία αλυσιδωτή αντίδραση και νέες εφαρμογές Torrent Clients δεν άργησαν να φανούν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το KTorrent το οποίο είναι ο πρώτος ελεύθερος torrent client γραμμένος από τους Joris Guisson, Ivan Vasić για το γραφικό περιβάλλον χρήστη KDE. Η ελεύθερη βιβλιοθήκη libtorrent είναι γραμμένη σε C++, είναι μια παραλλαγή της BitTorrent library, από την έκδοση 0.16.0 χρησιμοποιεί το μTP σαν πρώτοκολο. Εφαρμογές βασισμένες στο libtorrent δεν άργησαν να φανούν, με τις πιο γνωστές να είναι η Transmission, Tixati, Vuze, qBitTorrent, κάποιες από αυτές τις εφαρμογές πρωτοπορούν στον χώρο των Torrent clients. Ο qBitTorrent έχει δυνατότητα αναζήτησης Torrent απευθείας από την εφαρμογή αφού ενσωματώνει μηχανή αναζήτησης γραμμένη σε Python. Ο Transmission έρχεται ως ο προ εγκατεστημένος και προεπιλεγμένος Torrent client στο [ubuntu https://en.wikipedia.org/wiki/Ubuntu] ή/και σε άλλες διανομές Linux.

Ο αλγόριθμος[επεξεργασία]

Ο αλγόριθμος έλεγχου κίνησης του μTP είναι γνωστός ως Low Extra Delay Background Transport (LEDBAT). To LEDBAT είναι στην ουσία ένας τρόπος μεταφοράς αρχείων γρήγορα στο Internet χωρίς να “γονατίζει” το δίκτυο. Ο αλγόριθμός χρησιμοποιείται από την Apple για ενημερώσεις στο λογισμικό της. Σύμφωνα με μελέτες το LEDBAT κατέχει το 13-20% της κίνησης του Διαδικτύου.

Πηγες[επεξεργασία]

Micro Transport Protocol

why your bittorrent downloads move so fast

libutp web archive

Popcorn Time - Βασιλειάδης Θεόδωρος[επεξεργασία]

Peer to peer[επεξεργασία]

Ένα δίκτυο υπολογιστών peer-to-peer (P2P) είναι ένα δίκτυο που δίνει την δυνατότητα σε δύο ή περισσότερους υπολογιστές να μοιράζονται πόρους. Οι πόροι που υπάρχουν στον ένα κόμβο μπορούν να διαβαστούν τους άλλους και αντίστροφα.

Popcorn Time[επεξεργασία]

Το Popcorn Time είναι ένα δωρεάν λογισμικό BitTorrent που περιλαμβάνει ενσωματομένο πρόγραμμα αναπαραγωγής πολυμέσων. Η εφαρμογή αυτή είναι μια δωρεάν εναλλακτική λύση για υπηρεσίες ροής βίντεο. Η λειτουργία του Popcorn Time είναι απλή, καθώς πραγματοποιεί διαδοχική λήψη για τη ροή βίντεο. Το υλικό αυτό προσφέρεται από διάφορους ιστότοπους torrent και από προγράμματα παρακολούθησης τρίτων (BitTorrent tracker). Κατά την είσοδο στην εφαρμογή, προβάλονται μικρογραφίες και τίτλοι ταινιών. Δίνεται ακόμη η δυνατότητα στο χρήστη για αναζήτηση συγκεκριμένου τίτλου και διαχωρισμός των ταινιών στις αντίστοιχες κατηγορίες. Μετά την επιλογή μιας ταινίας ξεκινάει η λήψη της μέσω προτωκόλλου BitTorrent. Μόλις η λήψη της ταινίας ξεκινήσει, το Popcorn Time αρχίζει την αναπαραγωγή του περιεχομένου που έχει ληφθεί. Το περιεχόμενο είναι διαθέσιμο για αναπαραγωγή ή για διαμοιρασμό μέχρι τη διαγραφή του.

Ιστορία[επεξεργασία]

Το Popcorn Time κυκλοφόρησε αρχικά το 2014 από μια ομάδα προγραμματιστών κυρίως από την Αργεντινή. Η εφαρμογή έγινε γρήγορα γνωστή ως ένας γρήγορος και απλός τρόπος να παρακολουθεί κάποιος ταινίες. Μάλιστα, για όσους είχαν τις απαραίτητες γνώσεις, ο πηγαίος κώδικας της εφαρμογής ήταν ελεύθερα διαθέσιμος στο Github με σκοπό τον συνεχή έλεγχό από τους χρήστες και τυχών ιούς. Η πρώτη εφαρμογή όμως αποσύρθηκε, μετά από πίεση που προκλήθηκε στους προγραμματιστές, στις 14 Μαρτίου 2014. Έπειτα από πολλές προσπάθειες των προγραμματιστών για την δημιουργία ενός νέου κώδικα που θα πρόσφερε απόλυτη ασφάλεια στους χρήστες, στις 8 Αυγούστου του 2015 ο ιστότοπος της αρχικής εφαρμογής Popcorn Time ανακατευθύνθηκε στο ιστότοπο popcorntime.io. Τον ιστότοπο αυτό έπειτα από λίγο καιρό, οι δημιουργοί του αρχικού Popcorn Time, ονόμασαν ως διάδοχο της αρχικής εφαρμογής.

Νομιμότητα[επεξεργασία]

Η νομιμότητα των πελατών του Popcorn Time είναι αντίστοιχη με αυτή των χρήστων των άλλων BitTorrent. Επιπλέον όμως στην περίπτωση την εφαρμογής αυτής δημιουργούνται πρόσθετα ζητήματα λόγω της ρητής σύνδεσης με περιεχόμενο ταινιών. Οι ιδιοκτήτες όμως ισχυρίζονται πως η νομιμότητα του λογισμικού εξαρτάται από την τοπική νομοθεσία του κάθε χρήστη. Η εφαρμογή από την μέρα κυκλοφορίας της έχει απαγορευτεί από το Ηνωμένο Βασίλειο, το Ισραήλ, τη Δανία. Μαζί με την εφαρμογή, αποκλείστηκε και όποιος ιστότοπος είχε άρθρα και συνδέσμους προς ιστότοπους που πρόσφεραν την εφαρμογή. Στην Γερμανία όμως ορισμένοι πολίτες έμαθαν ότι ο ιστότοπος είναι παράνομος όταν έλαβαν πρόστιμο των 815€ για λήψη και διαμοιρασμό των ταινιών.

Πρωτόκολλο BitTorrent[επεξεργασία]

Το BitTorrent είναι ένα πρωτόκολλο επικοινωνίας για χρήση αρχείων peer to peer. Το πρωτόκολλο αυτό δίνει τη δυνατότητα στους χρήστες να διανέμουν δεδομένα και ηλεκτρονικά αρχεία μέσω διαδικτύου με αποκεντρωμένο τρόπο, δηλαδή ο κάθε χρήστης που έχει το ζητούμενο περιεχόμενο διαθέσιμο συμβάλει στον διαμοιρασμό του. Για την αποστολή ή την λήψη ενός αρχείου, ένας χρήστης πρέπει να χρησιμοποιεί ένα πρόγραμμα πελάτης BitTorrent (BitTorrent Client). Ο πελάτης BitTorrent είναι ένα πρόγραμμα υπολογιστή που κάνει εφαρμογή του προτώκολλου BitTorrent( π.χ. μTorrent,BitComet,Xunlei). Οι ιχνηλάτες (BitTorrent Trackers), προσφέρουν μια λίστα των διαθέσιμων αρχείων για μεταφορά. Δίνει την δυνατότητα στον πελάτη να βρει ομότιμους χρήστες (seed) , οι οποίοι μπορούν να μεταφέρουν τα αρχεία.

Πηγές[επεξεργασία]

https://en.wikipedia.org/wiki/Popcorn_Time https://en.wikipedia.org/wiki/BitTorrent https://en.wikipedia.org/wiki/Peer-to-peer

Napster-Τσιργωτάκης Παναγιώτης (4418239)[επεξεργασία]

Εισαγωγή[επεξεργασία]

Τα συστήματα Peer-to-Peer (P2P) είναι συστήματα δικτύων, στα οποία κάθε κόμβος που μετέχει είναι ισότιμος µε κάθε άλλο και μπορεί να ενεργήσει είτε σαν πελάτης (client) είτε σαν εξυπηρετής (server). Σκοπός των P2P συστημάτων, είναι η κοινή χρήση πόρων όπως περιεχόμενα, χώρο αποθήκευσης, κύκλους μηχανής και εύρος μεταξύ τους, ενώ είναι ικανά να προσαρμόζονται στις αποτυχίες και στις παροδικές μετακινήσεις κόμβων, καθώς εκτελούνται χωρίς την απαίτηση για μεσολάβηση ή υποστήριξη ενός καθολικού κεντρικού εξυπηρέτη (server). Το Napster είναι η πρώτη χαρακτηριζόμενη peer to-peer εφαρμογή, όπου κεντρικοί διακομιστές διατηρούν ευρετήρια για το που βρίσκονται τα αρχεία που ο χρήστης αναζητά, και τα οποία μπορεί να κατεβάσει απευθείας από την θέση που βρίσκονται αποθηκευμένα.

Ιστορία[επεξεργασία]

Τον Ιούνιο του 1999, δύο νεαροί Αμερικανοί (ονόματι Shawn Fanning και Sean Parker) ίδρυσαν την εταιρία Napster. Όραμά τους, ήταν το Napster να χρησιμοποιηθεί ως μια ανεξάρτητη υπηρεσία κοινής χρήσης αρχείων peer-to-peer. Παρόλο που υπήρχαν ήδη δίκτυα που διευκόλυναν τη διανομή αρχείων στο Διαδίκτυο, όπως η IRC , Hotline και Usenet , η Napster εξειδικεύτηκε σε αρχεία MP3 μουσικής καθώς και σε ένα πιο φιλικό ως προς το χρήστη περιβάλλον. Το Napster θεωρείτε ότι άνοιξε το δρόμο για τις streaming υπηρεσίες και μετέτρεψε τη μουσική σε κοινό αγαθό καταφέρνοντας στο αποκορύφωμά του να φτάσει περίπου 80 εκατομμύρια εγγεγραμμένους χρήστες. Η υπηρεσία λειτούργησε μεταξύ Ιουνίου 1999 και Ιουλίου 2001 και επέτρεψε στους χρήστες να μοιράζονται εύκολα τα αρχεία MP3 τους με άλλους συμμετέχοντες στην εφαρμογή. Το ότι η υπηρεσία ήταν δωρεάν την έκανε σύντομα δημοφιλέστατη στα εκατομμύρια των χρηστών της, αλλά η αντίδραση της ακόμα ακμάζουσας και πανίσχυρης μουσικής βιομηχανίας (με πιο φημισμένη περίπτωση τη μήνυση των Metallica κατά του Napster) για την «παραβίαση των πνευματικών δικαιωμάτων των συντελεστών», ήταν τόσο μεγάλη ώστε μόλις δύο χρόνια αργότερα, τον Ιούλιο του '01, η εταιρεία χρεωκόπησε και η υπηρεσία σταμάτησε φυσικά να είναι διαθέσιμη.

Νομικές προκλήσεις[επεξεργασία]

Καθώς η εφαρμογή αποκτούσε όλο και μεγαλύτερη απήχηση, δεν αργήσαν να εμφανιστούν και τα προβλήματα. Το συγκρότημα Metallica ανακάλυψε ότι ένα demo του τραγουδιού τους, κυκλοφόρησε στο Napster πριν γίνει η παρθενική του κυκλοφορία από τους ίδιους, οδηγώντας πολλούς ραδιοφωνικούς σταθμούς στις Ηνωμένες Πολιτείες να παίζουν το συγκεκριμένο demo συμπεριλαμβανομένου και άλλων εκτός κυκλοφορίας κομματιών. Στις 13 Μαρτίου 2000, κατέθεσαν αγωγή εναντίον του Napster. Ένα μήνα αργότερα, ο γνωστός ράπερ και παραγωγός Dr.Dre, ο οποίος συνεργαζόταν με την ίδια δικαστική εταιρία των Metallica, υπέβαλε παρόμοια αγωγή, αφού η Napster απέρριψε το γραπτό αίτημά του για κατάργηση των έργων του από την υπηρεσία. Παρ' όλα αυτά το μεγαλύτερο χτύπημα έπεται να έρθει το 2000, όταν η αμερικανική εταιρεία μουσικής ηχογράφησης A&M Records μαζί με αρκετές άλλες δισκογραφικές εταιρίες, μέσω της Recording Industry Association of America(RIAA), μήνησαν τη Napster (A&M Records, Inc. κατά Napster, Inc.) για παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων από τους χρήστες της εφαρμογής καθώς και από την ίδια την Napster για παραβίαση πνευματικής ιδιοκτησίας. Η Napster έχασε την υπόθεση στα δικαστήρια ενώ της διατάχθηκε να εμποδίσει την εμπορία μουσικής που προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα στο δίκτυό της. Δυστυχώς όμως, δεν μπόρεσε να συμμορφωθεί και ως εκ τούτου έπρεπε να κλείσει την υπηρεσία της τον Ιούλιο του 2001, ενώ το 2002, η Napster ανακοίνωσε ότι είχε χρεοκοπήσει και πούλησε τα περιουσιακά της στοιχεία, στην γερμανική εταιρεία μέσων ενημέρωσης Bertelsmann για 85 εκατομμύρια δολάρια με στόχο τη μετατροπή του Napster σε μια διαδικτυακή συνδρομητική υπηρεσία μουσικής, χάνοντας έτσι και τον χαρακτήρα μιας peer-to-peer εφαρμογής, μεταβαίνοντας έτσι στο γνωστό συνδρομητικό μοντέλο που γνωρίζουμε σήμερα.

Πηγές[επεξεργασία]

https://en.wikipedia.org/wiki/Napster

https://en.wikipedia.org/wiki/Napster_(streaming_music_service)

https://en.wikipedia.org/wiki/Napster_(pay_service)

https://computer.howstuffworks.com/napster.htm

https://www.avgi.gr/tehnes/64173_napster-mia-istoria-kapitalistikis-koinoktimosynis

https://el.wikipedia.org/wiki/Peer-to-peer

WinMX~Σταθάκης Αθανάσιος[επεξεργασία]

Εισαγωγή

Το WinMX (Windows Music Exchange) είναι ένα πρόγραμμα ανταλλαγής αρχείων peer-to-peer ελεύθερου λογισμικού, που δημιουργήθηκε από τον Kevin Hearn και την ομάδα της Frontcode Technologies το 2000. Σύμφωνα με διάφορες αναφορές, ήταν η νούμερο ένα πηγή διαδικτυακής μουσικής το 2005 με περίπου 2,1 εκατομμύρια χρήστες. Το WinMX εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα από μια κοινότητα υποστηρικτών.

Το ξεκίνημα του Λογισμικού

Το WinMX ξεκίνησε «τη ζωή του» ως πελάτης της OpenNAP ικανός να συνδεθεί σε πολλούς διακομιστές ταυτόχρονα. Στην πορεία η ομάδα της Frontcode δημιούργησε ένα ιδιόκτητο πρωτόκολλο, που ονομάζεται WinMX Peer Network Protocol (WPNP), το οποίο χρησιμοποιήθηκε ξεκινώντας με το WinMX 2 τον Μάιο του 2001. Οι προγραμματιστές της Frontcode είχαν λειτουργήσει αρκετούς διακομιστές cache για να βοηθήσουν τη λειτουργία του δικτύου WPNP.

Λειτουργίες

Οι βασικές λειτουργίες της συγκεκριμένης εφαρμογής περιλαμβάνουν:

Κοινή χρήση αρχείων στο WinMX: Οι χρήστες του WinMX μπορούν να μοιράζονται σχεδόν κάθε τύπο αρχείου χρησιμοποιώντας το δίκτυο. Οι πιο συνηθισμένοι τύποι αρχείων όπως ήχος, βίντεο, εικόνες και αρχεία αρχειοθέτησης είναι διαθέσιμοι από προεπιλογή και όλοι οι άλλοι θα μπορούσαν να διαμορφωθούν στις ρυθμίσεις του προγράμματος. Το WinMX έχει περιορισμό μεγέθους αρχείου που περιορίζει κοινόχρηστα αρχεία σε μέγεθος 2 GB. Ένας χρήστης μπορεί επίσης να μοιραστεί μόνο 5.000 ορατά αρχεία.

Αναζήτηση αρχείων: Οι χρήστες μπορούν να αναζητήσουν σχεδόν οποιοδήποτε αρχείο στο WinMX. Όταν ένας χρήστης στέλνει μια αναζήτηση, η αναζήτηση διαδίδεται σε όλο το δίκτυο. Εάν βρεθεί ένα αρχείο, το αρχείο μαζί με τη διεύθυνση IP και τις κύριες λεπτομέρειες κόμβου του ‘ιδιοκτήτη’ αποστέλλεται στον χρήστη που έκανε την αναζήτηση.

Συνομιλία: Το WinMX επιτρέπει σε ένα άτομο να φιλοξενεί αίθουσες συνομιλίας με την ενσωματωμένη λειτουργία συνομιλίας. Υπάρχουν ορισμένα δωμάτια που προορίζονται για συνομιλία, κάποια για ανταλλαγή αρχείων και κάποια που επιτρέπουν και τα δύο. Όταν είχε φτάσει στην κορυφή το 2005, το WinMX είχε συνήθως περίπου 1.500 έως 2.000 αίθουσες συνομιλίας ανά πάσα στιγμή σε πολλές γλώσσες. Το WinMX επιτρέπει επίσης στους χρήστες του να στέλνουν μηνύματα μεταξύ τους χρησιμοποιώντας τη λειτουργία Ιδιωτικού Μηνύματος, ανεξάρτητα από το εάν είναι στο ίδιο δωμάτιο συνομιλίας ή πραγματοποιούν λήψη - μεταφόρτωση μεταξύ τους. Ωστόσο, οι ρυθμίσεις επιτρέπουν σε οποιονδήποτε χρήστη να αποκλείει μηνύματα από χρήστες, αν το επιλέξει. Είναι επίσης δυνατό να φιλοξενούνται αίθουσες συνομιλίας σε γλώσσες εκτός από τα Αγγλικά, όπως Ιαπωνικά, Γερμανικά, Γαλλικά και Ιταλικά.

OpenNap: Το WinMX ξεκίνησε ως πρόγραμμα Peer-to-Peer που συνδέθηκε με διακομιστές OpenNap. Μπορεί ακόμα να συνδεθεί σε πολλούς διακομιστές OpenNap. Αυτοί οι διακομιστές επιτρέπουν στους χρήστες να συνδεθούν σε μια ευρύτερη βάση χρήστη και επίσης να λάβουν πολλά περισσότερα αποτελέσματα αναζήτησης. Δύο πλεονεκτήματα της εκτέλεσης του OpenNap είναι η δυνατότητα μόνιμης λίστας φίλων που ονομάζεται hotlist και η δυνατότητα απεικόνισης απεριόριστου αριθμού αρχείων για κοινή χρήση.


Εξέλιξη

Στις 13 Σεπτεμβρίου 2005, η Frontcode Technologies έλαβε μια επιστολή παύσης και απόσυρσης από τη RIAA που απαιτούσε είτε να εφαρμόσουν φίλτρα ώστε να είναι αδύνατο για τους χρήστες να κάνουν λήψη υλικού που προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα από το WinMX ή να τερματιστούν. Στις 21 Σεπτεμβρίου 2005, η αρχική σελίδα του WinMX έγινε εκτός σύνδεσης. Το 2008 κυκλοφόρησε μια νέα ενημέρωση κώδικα η οποία υποστηρίζεται και διατίθεται για λήψη, προορίζεται να αντικαταστήσει τις προηγούμενες ενημερώσεις κώδικα που χρησιμοποιούνται, επιτρέποντας σε όλους τους χρήστες να συνδεθούν και πάλι σε ένα μόνο σύνολο peer cache, ενοποιώντας όλους τους χρήστες για πρώτη φορά από το επίσημο κλείσιμο του WinMX το 2005.


Πηγές:

https://en.wikipedia.org/wiki/WinMX

https://el.wikibooks.org/wiki/%CE%A0%CF%81%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%AC%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1_Peer-to-Peer

https://gist.github.com/anonymous/dce28955803add03a666c4b42a588424

https://www.winmxworld.com/tutorials/what-is-the-winmx-peer-network(wpn).html


BearShare - Μπαγινέτας Βασίλειος[επεξεργασία]

Εισαγωγή σχετικά με τα δίκτυα Peer to Peer (P2P) =[επεξεργασία]

Ένα δίκτυο υπολογιστών που επιτρέπει, σε δύο ή και περισσότερους υπολογιστές , τον ισοδύναμο διαμοιρασμό αρχείων/πόρων ονομάζεται Peer-to-peer ( σε συντομογραφία P2P ) . Οι πληροφορίες που βρίσκονται στους κόμβους του δικτύου , εξαρτώμενες από τα δικαιώματα που καθορίζονται , μπορούν να διαβαστούν από όλους τους άλλους , αλλά και αντίστροφα . Τα Peer to Peer δίκτυα χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες , τις οποίες αποτελούν τα Συγκεντρωτικά P2P δίκτυα , τα P2P δίκτυα τρίτης γενιάς , και τα αποκεντρωτικά P2P δίκτυα .

Αποκεντρωτικά P2P δίκτυα[επεξεργασία]

Η λογική ,σύμφωνα με την οποία είναι δομημένα τα Αποκεντρωτικά P2P δίκτυα , προβλέπει πως κάθε σύστημα που συμμετέχει αποτελεί ταυτόχρονα και client αλλά και server , δηλαδή και πελάτη ,αλλά και διακομιστή/εξυπηρετητή . Εξ ου και η ονομασία που τους έχει δοθεί , Servent . Όταν κάποιος συνδεθεί μέσω ενός προγράμματος P2P , επιτρέπει σε έναν μικρό αριθμό ήδη συνδεδεμένων υπολογιστών να έχουν γνώση της παρουσίας του . Αυτοί ,με την σειρά τους, προωθούν αυτήν την πληροφορία σε ένα μεγαλύτερο δίκτυο υπολογιστών .Κάπως έτσι προχωράει και συνεχίζεται αυτή η διαδικασία , καταλήγοντας στο να παραχωρεί στον χρήστη τη δυνατότητα να αναζητήσει οποιαδήποτε πληροφορία μεταξύ των διαμοιραζόμενων αρχείων. Οι χρήστες αναζητούν τα αρχεία που ψάχνουν, χρησιμοποιώντας ένα κατάλληλο πρόγραμμα-πελάτη και όταν το αρχείο βρεθεί, ανοίγει μια σύνδεση μεταξύ των δύο χρηστών για τη μεταφορά του. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκει και το BearShare .

Πληροφορίες για το BearShare[επεξεργασία]

Το BearShare είναι ένα δωρεάν πρόγραμμα κοινής χρήσης αρχείων που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κοινή χρήση αρχείων μουσικής και βίντεο στα κοινωνικά μέσα . Η εφαρμογή είναι καθόλα νόμιμη ,ενώ ,σε αντίθεση με άλλες παρόμοιες εφαρμογές κοινής χρήσης αρχείων, δεν επιτρέπεται ο διαμοιρασμός περιεχομένου για ενηλίκους που συχνά περιέχει ιούς. Μέσω του προγράμματος αυτού γίνεται εφικτή η κοινοποίηση αρχείων βίντεο και μουσικής , μόνο ,εάν και εφόσον αυτά είναι ασφαλή . Ωστόσο, ορισμένες φορές ,ενδέχεται να υπάρχουν επικίνδυνα αρχεία που περνούν μέσα από το σύστημα και δημιουργούν ιούς στον υπολογιστή. Ο ιστότοπος διαθέτει περισσότερα από είκοσι εκατομμύρια τραγούδια και βίντεο για λήψη από τους χρήστες. Με την σύνδεση τους στο διαδίκτυο , οι χρήστες μπορούν να κατεβάσουν τα διατιθέμενα αρχεία . Όταν ένα τραγούδι ή ένα βίντεο εμφανίζεται στον κατάλογο αρχείων του προγράμματος, τότε άλλοι χρήστες μπορούν να το κατεβάσουν στον υπολογιστή τους. Η μορφή MP3 είναι η προεπιλεγμένη μορφή αρχείου για όσους μοιράζονται μουσική και είναι η πιο δημοφιλής επιλογή, αν και υπάρχουν και άλλες μορφές διαθέσιμες. Ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής πολυμέσων βρίσκεται στον ιστότοπο, έτσι ώστε οι χρήστες να μπορούν να ακούσουν ένα κομμάτι ενός τραγουδιού πριν αποφασίσουν να το κατεβάσουν ολόκληρο . Επιπρόσθετα , οι λήψεις φαίνεται να επαληθεύονται με την χρήση δακτυλικού αποτυπώματος, αποσκοπώντας στον έλεγχο τυχόν παραβιάσεων . Παράλληλα, υπάρχουν όρια που αφορούν το μέγεθος , αλλά και την διάρκεια του τραγουδιού/βίντεο . Η εφαρμογή αποτελεί έναν καλό τρόπο για τους ανθρώπους να βρίσκουν μουσική που μπορεί να μην μπορούν να βρουν σε ένα κατάστημα και έπειτα να την τοποθετήσουν στην δική τους προσωπική λίστα .

Το ιστορικό του BearShare[επεξεργασία]

Το BearShare κυκλοφόρησε, για πρώτη φορά ,στις 4 Δεκεμβρίου 2000 ως εφαρμογή κοινής χρήσης αρχείων peer-to-peer έχοντας ως βάση το Gnutella , προσθέτοντας κάποιες επιπλέον δυνατότητες για να συμπεριλάβουν το Internet Relay Chat ( IRC ), μια δωρεάν βιβλιοθήκη λογισμικού και πολυμέσων( εν ονόματι BearShare Featured Artists) , διαδικτυακές σελίδες βοήθειας , ένα ενσωματωμένο φόρουμ υποστήριξης ,καθώς και ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής πολυμέσων και ένα παράθυρο βιβλιοθήκης για να οργανώνεται η συλλογή πολυμέσων του χρήστη. Στις 27 Ιουνίου του 2005, μετά την απόφαση του Ανώτατου δικαστηρίου των ΗΠΑ , τα φόρουμ υποστήριξης της κοινότητας BearShare έκλεισαν για τη διευθέτηση μιας επικείμενης αγωγής με την RIAA . Στις 4 Μαΐου 2006, η Free Peers μεταβίβασε όλα τα περιουσιακά στοιχεία του BearShare στη MusicLab, LLC ( θυγατρική iMesh ) και να χρησιμοποιήσει τα 30 εκατομμύρια δολάρια που απέκτησε από αυτή την συμφωνία για να συμβιβαστεί με τη RIAA. Στις 17 Αυγούστου του 2006, το MusicLab κυκλοφόρησε μια ενημερωμένη έκδοση του iMesh με ονομασία BearSharev6 που συνδέθηκε με το ιδιόκτητο δίκτυο iMesh αντί για το Gnutella. Εν κατακλείδι , από τις 12 Ιουνίου του 2016, το BearShare δεν είναι πλέον διαθέσιμο για λήψη.

Πηγές[επεξεργασία]

https://el.wikipedia.org/wiki/Peer-to-peer https://en.wikipedia.org/wiki/BearShare https://bearshare.jaleco.com/